home / persoonlijke ontwikkeling / communicatie / tactvol / confrontatiemijdend

Confrontatiemijdend in je communicatie?

Ben jij confrontatiemijdend? Dan ga je de discussie, de botsing of het conflict uit de weg. Dit artikel gaat specifiek over confrontatiemijdend zijn in je communicatie. Je benoemt niet rechtstreeks wat besproken moet worden, maar zwijgt, stelt uit, gebruikt omwegen of houdt digitaal afstand. Dat is iets anders dan tactvol communiceren. Tactvol betekent dat je een lastig onderwerp zorgvuldig maar duidelijk bespreekt.

Wat is het verschil tussen conflictvermijdend en confrontatiemijdend?

Conflictvermijdend zijn gaat over het vermijden van spanning, botsingen en conflicten in bredere zin. Confrontatiemijdend communiceren gaat specifiek over de manier waarop je een noodzakelijk gesprek niet rechtstreeks voert. Je zegt niet wat je werkelijk wilt zeggen, stelt het gesprek uit of verpakt jouw boodschap zo omzichtig dat de kern verdwijnt.

Welke vormen van confrontatiemijding zijn er?

Ik ken diverse vormen van confrontatiemijding. Wil je er een paar?

Overmatige digitale communicatie

Onder overmatige digitale communicatie versta ik: te veel mailen, te veel appen of te veel berichten sturen. Weet je wat ontbreekt? Face-to-face. Rechtstreekse communicatie is ook face-to-face. Ik zie jou en jij ziet mij. Digitaal communiceren kan praktisch zijn, maar het wordt confrontatiemijdend wanneer je een lastig gesprek uitsluitend via berichten voert omdat je de reactie van de ander niet wilt meemaken.

Het onderwerp in het midden laten

Misschien ken je de uitspraak dat we de kerk maar in het midden moeten laten. Daarmee bedoelde men: we hebben het er maar niet over, want we worden het toch niet eens. Confrontatiemijding is dus ook wanneer je het maar in het midden laat. Je vermijdt het onderwerp omdat het te pijnlijk of te ingewikkeld is om te bespreken.

Om de hete brij heen draaien

Een manier om de confrontatie te mijden is om de hete brij heen draaien. Veel praten, weinig zeggen. Hele verhalen houden maar precies de kern waar het over gaat overslaan. Dat kan uitmonden in wollige communicatie: veel woorden gebruiken terwijl de boodschap steeds minder duidelijk wordt.

Indirect taalgebruik

‘Eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar ik vind dit een waardeloos artikel over confrontatiemijding.’ Sorry dat ik het zeg, maar... dat is een vorm van indirecte communicatie. Eerst jezelf verontschuldigen en dan toch nog even een tik uitdelen. Maar het kan ook subtiel. Je zegt niet dat je het een waardeloos voorstel vindt, maar je zegt dat er heel veel goede elementen in het plan zitten.

Wanneer je vooraf zinnen gebruikt als ‘ik bedoel het goed’ of ‘ik mag het misschien niet zeggen’, kun je jezelf ook indekken in jouw communicatie. Je verzacht de verpakking, maar spreekt de werkelijke boodschap niet rechtstreeks en open uit.

Onuitgesproken verwijten

Een vorm van confrontatiemijding is dat je verwijten opspaart en niet uitspreekt. Je krijgt dan een spaarpot van onuitgesproken grieven. Op een gegeven moment kan een klein voorval genoeg zijn om alles wat je hebt opgespaard alsnog naar buiten te laten komen.

Uitstellen

Een vorm van confrontatievermijding kan uitstelgedrag zijn. Bijvoorbeeld het uitstellen van beslissingen waarvan je weet dat ze spanningen oproepen. Tijdelijk uitstellen kan verstandig zijn wanneer emoties hoog oplopen, maar spreek dan wel een concreet moment af waarop je het gesprek hervat.

Passieve agressie

Passieve agressie is het uiten van negatieve gevoelens of weerstand op een indirecte manier, zoals sarcasme, cynisme, vertragen, vergeten of subtiel verzet. Je zegt niet rechtstreeks wat je dwarszit, maar laat jouw onvrede via gedrag merken.

Negeren, ontkennen of verdraaien

Je kunt bestaande problemen of conflicten negeren of ontkennen om de confrontatie te vermijden. Je doet net alsof het er niet is. Of je verdraait de feiten in jouw eigen voordeel, zodat het noodzakelijke gesprek niet gevoerd hoeft te worden.

Waarom vermijden mensen de confrontatie?

Confrontatiemijding ontstaat vaak niet omdat iemand niets te zeggen heeft, maar omdat de mogelijke reactie spannend voelt. Je wilt de relatie behouden, vreest boosheid of afwijzing of weet niet goed hoe je het onderwerp moet benoemen.

• Angst voor afwijzing.
• Bang zijn voor boosheid of een scherpe reactie.
• De relatie niet willen beschadigen.
• Geen passende woorden kunnen vinden.
• Eerdere negatieve ervaringen met confrontaties.
• Onzekerheid over de eigen positie.
• Spanning slecht kunnen verdragen.

Wat zijn de gevolgen van confrontatiemijding?

Vermijding geeft op korte termijn rust. Je hoeft het moeilijke gesprek niet meteen te voeren en voorkomt tijdelijk spanning. Op langere termijn wordt het probleem meestal groter. Onduidelijkheid blijft bestaan, irritatie stapelt zich op en het vertrouwen kan afnemen.

• Problemen blijven langer bestaan.
• Irritaties en verwijten stapelen zich op.
• De ander weet niet wat er werkelijk speelt.
• Het vertrouwen en de openheid nemen af.
• Er ontstaat afstand in de relatie.
• Opgespaarde spanning kan plotseling tot een uitbarsting leiden.

Wanneer is een gesprek uitstellen wel verstandig?

Niet ieder lastig gesprek hoeft direct gevoerd te worden. Wanneer jij of de ander erg boos, moe of geemotioneerd is, kan een korte pauze verstandig zijn. Het verschil zit in de afspraak die je maakt. Confrontatiemijding zegt: we hebben het er niet meer over. Verstandig uitstellen zegt: dit is belangrijk en we spreken er morgen om tien uur verder over.

Hoe voer je een lastig gesprek wel?

Een lastig gesprek begint met duidelijkheid. Benoem het onderwerp zonder lange inleiding, spreek vanuit jouw eigen waarneming en leg uit waarom het nodig is om dit te bespreken. Luister daarna naar de reactie van de ander, maar laat de kern niet verdwijnen.

• Benoem het onderwerp rechtstreeks.
• Gebruik een concrete waarneming.
• Spreek vanuit jezelf.
• Leg uit waarom het gesprek nodig is.
• Luister naar de reactie van de ander.
• Blijf bij de kern van het onderwerp.
• Maak duidelijke afspraken over het vervolg.

Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Ik merk dat we dit onderwerp nu al drie keer hebben uitgesteld. Ondertussen blijft de onduidelijkheid bestaan. Ik wil graag bespreken wat er speelt en wat we van elkaar nodig hebben.’ Daarmee maak je de confrontatie niet groter dan nodig, maar je loopt er ook niet langer voor weg.

Veelgestelde vragen over confrontatiemijdend communiceren

Hieronder beantwoord ik vijf veelgestelde vragen over confrontatiemijding, uitstellen en moeilijke gesprekken.

Wat betekent confrontatiemijdend communiceren?

Dat betekent dat je een noodzakelijk of lastig onderwerp niet rechtstreeks bespreekt, maar zwijgt, uitstelt, omwegen gebruikt of digitaal afstand houdt.

Is een gesprek uitstellen altijd confrontatiemijdend?

Nee. Tijdelijk uitstellen kan verstandig zijn wanneer emoties hoog oplopen. Spreek dan wel een concreet moment af waarop je het gesprek hervat.

Kan veel mailen een vorm van confrontatiemijding zijn?

Ja. Dat is het geval wanneer je bewust voor berichten kiest omdat je de directe reactie, spanning of lichaamstaal van de ander wilt vermijden.

Wat heeft indirect taalgebruik met confrontatiemijding te maken?

Bij indirect taalgebruik wordt de werkelijke boodschap niet rechtstreeks uitgesproken. Daardoor kun je een lastig onderwerp aanraken zonder het openlijk te bespreken.

Hoe begin je een lastig gesprek?

Benoem concreet wat je waarneemt, leg uit waarom het gesprek nodig is en spreek vanuit jezelf. Geef de ander daarna ruimte om te reageren.